X
تبلیغات
رایتل
پوشال
  
 
 
آرشیو
 
جمعه 1 خرداد‌ماه سال 1383
فکر میکردم چه خوب میشود بازهم
                                                 ـ تو ـ
                                                       بیایی
باز من باشم و تو

فکر میکردم وقتی تو باشی
                                    آسمان آبی است

                                    دیگر هیچ ابری از غصه نمی بارد

                                    درختان هرگز عریان نمیشوند

                                    هوا هرگز سرد نمیشود

( یا شاید ـ اگر هم سرد شود ـ برای من سرد نیست)

چقدر آرزو کردم
                    چقدر خواستم
                                       چقدر دعا
تو آمدی
                 ولی آسمان همان خاکستری است که بود

                 بازهم دل ابر از غصه می بارد

                 هوا سرد میشود و برگهای درختان

                             تک تک زرد میشوند و 
                                                          میمیرند
تو آمدی
             من همانم که بودم
                                 
             بازهم سردم است
                                       گویا دیگر به گرما عادت ندارم...
    
  

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 46420


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها